कोरोना भाइरससँगको यात्रा–२
माघ १३, २०७७ २०७७ माघ १३ गते रातोपाटीमा प्रकाशित
२०७७ वैशाख १४ गते प्रकाशित सेतोपाटीमा प्रकाशित
म घृणा, अन्याय र अत्याचार सहन्नँ किनकी म घृणा, अन्याय र अत्याचाररहित समाजमा जन्मे, हुर्केको हुँ। आज पनि मेरो समाजमा त्यत्तिकै सौहार्द वातावरण छ। जब म कोरोना (कोभिड-१९)को माहामारीले विश्वमा कोलाहल मच्चिएको समाचार पढेर विक्षिप्त हुन्छु, घरको छतमा टहल्न पुग्छु। त्यहाँ म आनन्दित हुन्छु। यहाँ हरेक घरका छत अनि कौसीबाट एक-अर्कामा माया प्रेम बाडिरहेको देख्छु।
२०७६ चैत २२ गते रातोपाटीमा प्रकाशित
धार्मिक विषय निकै संवेदनशील हुने गर्दछ । हामि धार्मिक
विषयमा लेख्न अथवा बोल्न भन्दा पहिले धेरै अध्ययन तथा ज्ञानको आवश्यकता हुन्छ । त्यसो
त ईस्लाममा आफुमा भएको ज्ञान अरुलाई बाड्नु पर्दछ भनिएको छ । त्यस्तै कस्तो व्यक्तिले
ज्ञान बाड्दै छ त्यो पनि महत्वपूर्ण हुन्छ । किनकी धर्मग्रन्थमा लेखिएको कुराहरु कुनै
एक व्यक्तिको बुझाई संग केहि अर्थ लाग्दैन ।
वर्तमान अवस्थामा मानिसहरु आफु अनुकुल व्याख्या गर्दै ईस्लामले दिएका आदेशहरुलाई
तोडमोड गर्ने कोसिस गरिरहेका छन् । जुन निकै निन्दनीय छ । म ईस्लाममा भनिएका आधारभूत
कुराको पूर्ण पालना गर्न नसकेको मान्छे । धर्मले वर्जित गरिएका धेरै कुराहरु बाट पूर्णरुपमा
बच्न नसकेको मान्छे । जसले ईस्लामिक विषय लेख्न खोज्नु केवल मुर्खता हुने छ । त्यसो
भनिरहदा म मुस्लिम समुदायको एक पात्र हो । समुदायमा हुने गरेका क्रियाकलाप प्रति सबैको
चासो हुन्छ र हुनुपर्दछ । यहाँ ईस्लामिक ज्ञानगुन
बाड्ने भन्दा पनि सामाजिक चासोको विषयमा माथि आफ्ना मदभेद राख्न चाहन्छु। 
बिहेको रमझम
सकिएर लामो दुरीको सम्बन्ध पनि हामि बीच आदत भइसकेको थियो । अब पालो उसको बर्थडेको थियो । जुन बिहे पछिको पहिलो बर्थडे थियो । म पहिलो छोरि भएर
होला मेरो हरेक बर्थडे रमाइलो
संग मनाउदै आएको छौ । बर्थडे मेरो लागि
एकदम स्पेसल छ । उ मलाई महिनादिन पहिले देखि यस्तै कुरा सुनाइरहेकी थिइ । म पनि लगभग महिना दिन अघि देखि ह्यापी बर्थडे भन्न कुनै दिन छुटाइन। उ मुसुक्क हास्दै ठुस्किन्थी । भिडियो कलको अन्त्य अनि
भाइबरको गफगाफको अन्त्य बर्थडेमा नै टुंगिने गर्थ्यो । जेठको ८ गते बिहेको
मिति भन्दा बेसी तड्पाई भयो। कहिले आउछ जेठको ८ गते र यो तड्पाईको अन्त्य हुन्छ भनेर मन नआतिएको पनि होइन । फेरी कसरि उसको यो बर्थडे स्पेसल बनाउने भन्ने चिन्ता मनमा थियो । 
नेपालको इतिहास फर्केर हेर्दा तत्कालिन शासक हरुले सर्वसाधारण जनताले पढ्नु हुदैन भन्ने सोच राख्दथे। राजा अथवा राणाहरु
यस विषयमा खासै जनता प्रति उद्दार नदेखिनु का विविध कारण हरु होलान। प्रमुख कारण भनेको जनता
शिक्षित भए जनता माथि शासन गर्न पाउदैनौ भन्ने हो। एक पछि अर्को गरि शासक हरु लोप हुदै गए । देशमा प्रजातन्त्र आयो। प्रजातन्त्र आए पछि पनि शिक्षा सर्वसाधारण को
पहुच भन्दा बाहिर थियो । राज्यमा विभेद को शृंखला रोकिएको थिएन। त्यहि विभेदका कारण यो समुदाय पढ्ने र त्यो समुदाय
नपढ्ने भनेर विल्ला थमाउने काम भयो। हामि मुस्लिम समुदाय नपढ्ने समुदायमा
पर्यौ ।
नेपाली टेलिभिजन को इतिहासमा नेपाल आइडल ले नयाँ आयाम थपेको छ। नेपालमा पनि अन्तरास्ट्रिय स्तरका कार्यक्रम हुने गर्छन भन्ने उदाहरण यसले प्रस्तुत गरिसकेको छ। नेपाल आइडल जसले पहिलो पल्ट म जस्ता नेपाली सो नहेर्ने दर्शकहरु लाई पनि आकर्षित गरेको थियो। म प्राय एपिसोड हरु नछुटाई हेर्ने गर्थे। यसै सन्दर्भमा निशानको आवाज को म प्रसंसक भए। निशान को स्वर वास्तबमा तारिफ गर्न लाएक को छ । नेपाल को पहिलो आइडल निशान हुनु पर्छ भन्ने पक्षमा धेरै तर्क हरु गर्थे। निशान बटम ३ मा पर्दा निकै निराश हुन्थे। आइडल को पुरै शो हेर्न नपाए पनि युटुबमा कमसेकम निशान को प्रस्तुति भने हेरेको हुन्थे।
कतार अरब प्रायद्वीप को उत्तर पूर्वी तटमा अवस्थित सानो प्रायद्वीप हो l अहिले को जुबारा नामक शहरको प्राचिन नाम ‘कतारा’ बाट कतार नामकरण भएको हो l जुबारा र जिक्रित कतारको उद्गमस्थल हो l जहाँ हजारौ बर्ष पहिले का मानव सभ्यताको अवशेसहरु भेटिन्छन l यो देश बिभिन्न कालखण्ड पार गर्दै सन् १९७१ मा स्वतन्त्र भयो l पूर्ण राजतन्त्र रहेको यस देशमा सरिया कानुन अर्थात् इस्लामिक कानुन मुख्य कानुन रहेको छ l प्राचीनकालमा कतार मोतिको उत्खनन र व्यापार बाट प्रसिद्ध थियो l अहिले यो देश तेल तथा ग्यास को निर्यात गर्ने मुलुक भनेर चिनिने गर्दछ l २०२२ को विश्व कप फुटबल को जिम्मेवारी पाएको यस देश ले खेल क्षेत्र बाट आफ्नो पहिचान बनाएको छ l
केही दिनदेखि घोडामा सवार हुने गाउँले पञ्च भलाद्मीहरू गद्गद् थिए । सामान अनि मान्छे बोक्ने मोटर गुड्ने बाटो बन्दै छ भनेर । मोटरको बारे बुझ्नेहरू वादविवाद गर्थे, घोडेटो नभएको ठाउँमा मोटरबाटो कसरी बन्ने भनेर । केही दिनमा सर्भे भयो अनि बाटो खन्ने काम सुरु भयो । ज्यालादारीमा बाटो खन्न यस भेगका मान्छे प्रायः मजदुरी गर्न थाले । बाँदर लड्ने भीरमा पनि बम बारुद साबेल घनको मदतले बाटो खन्दै गए । यति फराकिलो बाटो हिँड्ने मोटर के होला ? जवान ठिटाहरूमा जिज्ञासा हुने गर्दथ्यो । सात दिन पैदल हिँडेर बटौली गएका भरिया अथवा साहुजीहरूको मात्र मोटर देखेका हुन्थे । कच्ची बाटो खन्ने काम सकियो । मोटर देख्ने सौभाग्य यस भेगका मान्छेलाई मिल्यो । टाढा टाढादेखि मोटर हेर्नेको भीड लाग्थ्यो । पन्जाबीको ट्रक धुलो उडाउँदै आउँदा बच्चाहरू आमाको गुनियो पछाडी लुक्ने गर्थे । महिलाहरू भगवानको नाम जप्दै मोटरलाई नमन गर्थे । बसलाई पर घुम्ती नकटुन्जेल हेरिरहन्थे । केही ठिटाहरू भने धुलोको बेवास्ता गर्दै परसम्म मोटरको पिछा गर्थे ।
